• Mehtap Ceylan: “Hayat Ne Kadar Dikenli Olursa Olsun, İnsan Çiçek Açmayı Başarabilmeli”
    • Mehtap Ceylan: “Hayat Ne Kadar Dikenli Olursa Olsun, İnsan Çiçek Açmayı Başarabilmeli”
      Mehtap Ceylan: “Hayat Ne Kadar Dikenli Olursa Olsun, İnsan Çiçek Açmayı Başarabilmeli”
      “Gittin Aklım Sende Kaldı” adlı ilk romanıyla okurla buluşan yazar Mehtap Ceylan, yazma serüvenini, eserlerini besleyen gözlemlerini, edebiyatta etkilendiği isimleri ve yeni projesini Edebiyat Magazin Gazetesi’ne anlattı. Ceylan, hayat felsefesini ise kaktüs metaforuyla özetledi: “Hayat ne kadar dikenli olursa olsun insan, dikenlerin içinde çiçek açmayı başarabilmeli.”
      04.10.2026 - 10:49 | Son Güncelleme:04.10.2026 - 10:49
      Erhan Özdemir

      Edebiyat Magazin Gazetesi olarak edebiyat dünyasının farklı seslerini, kalemlerini ve hikâyelerini okurlarımızla buluşturmaya devam ediyoruz. Bu söyleşimizde, ilk romanı “Gittin Aklım Sende Kaldı” ile okurlarının karşısına çıkan yazar Mehtap Ceylan’ı ağırlıyoruz.

      Gözlemden, müzikten, insan hikâyelerinden ve hayatın küçük ayrıntılarından beslenen Ceylan; yazarlık yolculuğunu, edebiyata bakışını, eserlerinin ardındaki duyguları ve yeni çalışmalarını Edebiyat Magazin Gazetesi İzmir Şube Müdürü Erhan Özdemir’e anlattı.

      Kendisine samimi cevapları ve Edebiyat Magazin Gazetesi’ne ayırdığı değerli zaman için teşekkür ediyor, edebiyat yolculuğunda başarılar diliyoruz.

      ERHAN ÖZDEMİR: Kendinizi tanıtır mısınız?

      MEHTAP CEYLAN: Hayalperest biriyimdir. Çoğu zaman kendimle kalır, karşılaştığım olayları ve durumları kendi içimde değerlendiririm. Başkalarının hissettiklerini içimde hissetmeye çalışırım. Aktardığım bir duygunun veya düşüncenin başka insanların hikâyelerinde ya da hayatın küçük ayrıntılarında ortak bir yan bulması benim için önemlidir.

      ERHAN ÖZDEMİR: Ne zaman yazmaya karar verdiniz?

      MEHTAP CEYLAN: Yazmak benim için biraz da içsel bir yansıma. Bu, sonradan ortaya çıkabileceği gibi kendimizi ilk tanıdığımız çocukluk yıllarında, yazmayı ilk öğrendiğimiz zamanlarda bizimle birlikte yol almaya başlayan bir durum da olabilir.

      Kendimi ifade etmeyi elbette sanatın farklı alanlarıyla da denedim; resim yapmak gibi. Mersin’de olduğum dönemde üzerinde fazlasıyla durduğum bir alandı. İzmir’e geçtikten sonra ise yazı benimle daha kapsamlı bir yol aldı ve zamanla bir tutkuya dönüştü.

      ERHAN ÖZDEMİR: Eserlerinizden söz eder misiniz?

      MEHTAP CEYLAN: İlk kitabım “Gittin Aklım Sende Kaldı” adlı romanım. Bunun yanında “Aylardan Şubat”, “Soğuk Sessizlik”, “Yukarı Pazar”, “Kırmızı Mavi” ve “Veda Hep Zamansızdır” gibi öyküler de yazdım. “Soğuk Sessizlik”, Deliler Teknesi dergisinde yayımlanan ilk öyküm oldu.

      ERHAN ÖZDEMİR: Yazılarınız bazen doğaçlama mı gelişiyor?

      MEHTAP CEYLAN: Evet, doğaçlama gelişen yazılarım da oluyor. Bunun yanında üzerinde uzun uzun düşündüğüm ve araştırma yaptığım metinler de var. Bazen hayatın içinden zamanın dışına, bazen de hayatın dışından zamanın içine uzanan bir süreci yazıyorum.

      ERHAN ÖZDEMİR: Yazma süreciniz genellikle nasıl başlıyor? Belirli bir rutininiz veya ritüeliniz var mı?

      MEHTAP CEYLAN: En büyük silahım gözlem yapmak, insanları dinlemek ve onlara kulak vermek. Bir koku beni geçmişe götüren bir iz olabiliyor. Bir şarkı sözü, bazen bir kitap alıntısı ya da bir şiirin mısrası bana ilham verebiliyor.

      Her köşe başında, yolda, kalabalığın içinde, yolculuk yaparken; kısacası hayatın akışı içerisinde aklıma gelen hemen her şeyi tarih ve saatiyle, dakikası dakikasına not eden biriyim. Bu parçaları birleştirirken ise sessiz bir ortamda yazmayı tercih ediyorum.

      ERHAN ÖZDEMİR: Karakterleriniz veya metinlerinizdeki ses sizin için nasıl hayat buluyor?

      MEHTAP CEYLAN: Karakterlerime öncelikle yaşanmışlıklarını ve bu yaşanmışlıkların beraberinde getirdiği duyguları ekleyen biriyim. Onların ne hissettiklerini anlamaya çalışıyorum. Onlarla birlikte aynı şeyleri yaşayarak ve hissederek yazıyorum. Böylece o duygunun satırlara ve kelimelere nüfuz ettiğini, oradan da okura ulaştığını düşünüyorum.

      ERHAN ÖZDEMİR: “Keşke bunu daha önce bilseydim” dediğiniz bir yazım tavsiyesi var mı?

      MEHTAP CEYLAN: Herkes için söyleyebileceğim bir şey varsa o da yazdıklarımızın arkasında durmak ve her yazının ayrı bir serüven olduğunu bilmektir. Her yeni metinde, bir öncekinden daha fazla kendimizi keşfetmeli ve geliştirmeliyiz. Asla vazgeçmemeliyiz.

      Çok küçük yaşlarda, liseye giderken “Tahtadan Koltuk” isimli bir şiir yazmıştım. Bir şiir dinletisinde okunmuştu. Sonrasında yazmayı bırakıp bu zamana kadar bekledim. Tavsiye edebileceğim en önemli şey şu: Kendimizi ilk keşfettiğimiz ve kalemi elimize aldığımız anda onu bir daha asla bırakmamak.

      ERHAN ÖZDEMİR: İlhamı nerede ve nasıl buluyorsunuz? Özellikle bir eserinizin çıkış noktası olan ilk kıvılcımı hatırlıyor musunuz?

      MEHTAP CEYLAN: Daha önce de anlattığım gibi kendimi her köşe başında yazarken bulan biriyim. Bu yolculukta telefonumun notlar bölümü de dâhil olmak üzere birçok defterim notlarla doldu.

      Yazdıklarımda çok sevdiğim ve değer verdiğim sanatçı, yazar ve şair Hirai Zerdüş’ten ilham aldım. Zaman zaman onu izledim. Beni ilk cesaretlendiren ve o kıvılcımı ateşleyen ise arkadaşım, can dostum Serkan oldu. Beni cesaretlendirdiği için kendisine çok teşekkür ederim.

      ERHAN ÖZDEMİR: Sizi en çok etkileyen yazarlar veya şairler kimler? Size bıraktıkları en değerli miras nedir?

      MEHTAP CEYLAN: Başta söylediğim gibi Hirai Zerdüş ve Aydın Şimşek olmak üzere Dilek Bilgiç Esen, Oğuz Atay, Tezer Özlü ve daha adını sayamadığım birçok yazar var.

      Tabii müziği de unutmamak gerekiyor. En çok beslendiğim alanlardan birinin müzik olduğunu söyleyebilirim. Bu isimlerin bana bıraktıkları en önemli miras ise yazım tarzları ve anlatım biçimleri oldu.

      ERHAN ÖZDEMİR: Eserlerinizde bilinçli veya bilinçsiz olarak sürekli döndüğünüz temalar ya da imgeler var mı?

      MEHTAP CEYLAN: Biraz melankolik bir tarzım var. En önemli imgem ve neredeyse her şeye dâhil ettiğim şey kaktüsler ve onların üzerinde açan çiçeklerdir.

      Hayat ne kadar dikenli olursa olsun insan, dikenlerin içinde çiçek açmayı başarabilmeli. Bu güce inanmalı.

      ERHAN ÖZDEMİR: Bir okurun eserinizle kurduğu ve sizi çok etkileyen ya da düşündüren bir ilişki oldu mu?

      MEHTAP CEYLAN: Aldığım yorumlardan birinde bir okurum, “Her sayfayı okurken bir sonraki sayfayı merak ettim ve kitabı tek solukta bitirdim.” demişti. Bu yorum çok hoşuma gitmişti. Amacıma ulaştığımı hissettirdi.

      Kitapta ters köşe yaptığımı söyleyenler de oldu. Farklı bir son beklerken bambaşka bir sonla karşılaştıklarını söylediler. Hatta bu nedenle kitabın devamını yazmamı isteyen okurlarım da oldu.

      ERHAN ÖZDEMİR: İnsanların yazarlık ve yayıncılık hakkında yanlış anladığını düşündüğünüz en büyük şey nedir?

      MEHTAP CEYLAN: Yazmanın yalnızca yetenekten ibaret olduğu düşünülüyor. Oysa yazarlık aynı zamanda sabır, emek, araştırma ve insanın kendisini sürekli geliştirmesini gerektiriyor.

      Bu konuda ilk etapta ben de Aydın Şimşek ve atölyesinde eğitim alarak belli bir seviyeye ulaştığımı düşünüyorum. Aydın Hocam’a bana verdiği desteklerden dolayı içtenlikle teşekkür ediyorum.

      ERHAN ÖZDEMİR: Şu anda üzerinde çalıştığınız yeni bir proje var mı?

      MEHTAP CEYLAN: Evet, üzerinde çalıştığım yeni bir proje var. Şimdilik içeriğinin detaylarına değinemesem de bu kez daha içe dönük; insanın kendisiyle hesaplaşmasını ve zamanın akışı içerisinde kendi zamansızlığını bulmasını konu alan bir çalışma olacak.

      ERHAN ÖZDEMİR: Yazar olmaya karar verdiğiniz o “an” neydi? Bu yolculuğa sizi çeken şey ne oldu?

      MEHTAP CEYLAN: Belli bir zamandan sonra düşüncelerimin ve kelimelerimin artık ne telefonumun notlarına ne de defterlere sığdığını fark ettim. Her parçanın başka bir parçayla ilişkili olduğunu gördüm. Bunların birbirini tamamlaması ve eksik kalan parçaların da yerini bulması gerektiğine inandığım gün bu yolculuğa adım attım.

      ERHAN ÖZDEMİR: Tüm dünyanın beş dakikalığına dikkatini çekme şansınız olsaydı ne söylerdiniz?

      MEHTAP CEYLAN: Her insan başka bir hikâye, başka bir serüven. Her birinin yolundaki dikenini de yürürken açtığı çiçeğini de yargılamamalıyız. Bir kaktüs, üzerindeki dikeniyle de dikenlerinin arasında açan çiçeğiyle de güzeldir.

      ERHAN ÖZDEMİR: Şu an hayalini kurduğu ilk kitabını yazmak için masaya oturan genç bir yazara tek bir tavsiye verseydiniz bu ne olurdu?

      MEHTAP CEYLAN: Kendini dinlemesini, yolundan dönmemesini ve kendine ait o sesi bulmak için çabalamasını söylerdim.

      ERHAN ÖZDEMİR: Okuyucularınıza son olarak ne söylemek isterdiniz?

      MEHTAP CEYLAN: Bana ve eserime zaman ayırdıkları için teşekkür ederim. Umarım yazdıklarım insan ruhuna dokunmayı başarabilmiştir. Okuyucularımla yazdıklarım arasındaki ilişkinin aynı frekansı bulmasını diliyorum.

      Edebiyatın en güçlü yanlarından biri, farklı hayatların ve duyguların kelimeler aracılığıyla birbirine dokunabilmesidir. Mehtap Ceylan’ın söyleşisinde öne çıkan “dikenlerin içinde çiçek açabilmek” düşüncesi de onun yazarlık anlayışının önemli bir özeti niteliğinde.

      Edebiyat Magazin Gazetesi olarak bu samimi söyleşi için Yazar Mehtap Ceylan’a teşekkür ediyor; yeni kitabı ve edebiyat yolculuğunda başarılarının devamını diliyoruz.

      Röportajı gerçekleştiren İzmir Şube Müdürümüz Erhan Özdemir’e de edebiyat dünyasının kalemlerini okurlarımızla buluşturduğu çalışmaları için teşekkürlerimizi sunuyoruz.

      Röportaj: Erhan Özdemir – Edebiyat Magazin Gazetesi İzmir Şube Müdürü

      EDEBİYAT MAGAZİN GAZETESİ

      Yorum Yazın

      Yorum yazarak topluluk kurallarımızı kabul etmiş bulunuyor ve tüm sorumluluğu üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan emagazin hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.