Yaklaşan Şafağa Doğru Doğaçlamalar

Yazar: Reema Hamza

Çeviri: Riyadh Abdul-Wahid

Görü

Görmedim o on bir yıldızı,

Yalnızca yankının çaldığı bir levha gördüm.

Orada, şafağın konakladığı yerde;

Çocuklar ve tarlalar

Tanrı’yla el sıkışıyor bir şarkıda.

Şafağın Şarkı Söylediği Yer

Orada, şafağın şarkı söylediği yerde,

Çocuklar örüklerini ekiyordu tarlalara;

Dönüşerek ekin başaklarına,

Güneşe ilk gülüşü sunuyorlardı.

Tanrı ile El Sıkışmak

Şarkı yükseldikçe göğe,

Tarlalar, çocuklar ve sema

Tek bir elde birleşti,

Selam durdular Sonsuz Olan’a.

Saflık Tarlaları

Şafağın çehresinde,

Tarlalar çocukların hikayesini okur;

Her çiçek bir şarkının imzasını taşır.

Kutsal Söz

Şafağın gölgeleri altındaki çocuklar,

Tanrı’nın isimlerini bir şiirde fısıldar,

Ve yağmur cevap verir onlara.

Sonsuz Bir Şafak

Orada, şafağın Tanrı ile el sıkıştığı yerde,

Kız çocuğu bir şiire dönüşür,

Ve tarlalar sessizlik bilmeyen şarkılar büyütür.

Ugarit Akorları

Orada, şafağın doğduğu yerde,

Ugarit, umudu gezgin bir telde tutar;

Kız çocuğu şarkı söyler,

Tarlalar ışığı yeniden dizer,

Sanki ilk alfabeler yeniden yükseliyor gibi.