Akşamüzeri idi deniz kenarında
Bir kaya üstünde oturmuş
Gökyüzünü seyrediyordum
Güneş ufukta veda ederken bana
Yine yangın çıkarmıştı gökyüzünde
O, kızıl merasimle giderken
Ay solgun yüzüyle nöbeti devralıyordu.
Ben onlara dalmışken
Sert bir dalga buluşunca oturduğum kayayla
Yüzüme ulaşan köpükler
Gözlerimi denizle buluşturdu.
Hafif bir rüzgâr çıkmıştı
Beni kim ıslattı diye sordum kendime
Deniz mi rüzgâr mı, diye düşünürken
Suçu rüzgâra yakıştırdım
Sonra deli bir soru geçti aklımdan
Deniz mi olmak ister gönül rüzgâr mı?
Lacivertten siyaha dönen denize baktım, baktım
Sonra derin nefes çekip içime. Rüzgâr dedim.
Sonra kapadım gözlerimi rüzgâr oldum
Katıldım aralarına kabul ettiler.
Bazen alçaktan bazen çok yüksekten
Geziyordum dağları ormanları yaylaları
Görmediğim her yeri
Köyler şehirler denizler okyanuslar gezdim
Sıcak altında çalışanlara serinlikler götürdüm
Yelkenlerini şişirdim teknelerin
Çiçeklerin kokularını taşıdım
Çocukların rengârenk uçurtmalarını
Göklerle buluşturdum. Bazen güneyden kuzeye
Bazen kuzeyden güneye estim
Şimdi rüzgâr gibi geçtim buradan
Koştum ardımdan yetişemedim.

ÜMİT SOMYÜREK 22/06/24