Tanıyan olur diye birisinden sorarsam
Numaranı bulup da telefonla ararsam
İstemeden de olsa hatırını kırarsam
Ne olursun kınayıp bana çok görme bunu

Gece uykunu bölüp sana merhaba dersem
Sakın ola deme ki ya bir sarhoş ya sersem
Heyecandan şaşırıp biraz sitem edersem
Ne olursun kınayıp bana çok görme bunu

Sesini duyar duymaz bir anda şaşırırsam
Sevinçten telefonu elimden düşürürsem
Geçmişten bahsederek sabrını taşırırsam
Ne olursun kınayıp bana çok görme bunu

Olduğun şehre gelip adresi bulamazsam
Adresini bulsam da kapını çalamazsam
Ya da kim o deyince sesini alamazsam
Ne olursun kınayıp bana çok görme bunu

Merhamet dilenirken ben sabrımın taşında
Yara aldım gaziyim gönlümün savaşında
Bırak esir kalayım gözlerimin yaşında
Ne olursun kınayıp bana çok görme bunu

Ben kırk yılı harcadım hep seni beklemekle
Ne kaybedersin sanki bir merhaba demekle
Ya da biraz yüzüme gülüp, gülümsemekle
Ne olursun kınayıp bana çok görme bunu

Niye hasretin çıkar çektiğim her kur‘ada
Yalnızım, yapayalnız sensizlikle burada
Eğer sana kahredip içiyorsam arada
Ne olursun kınayıp bana çok görme bunu

Erdal Koca