Mutlu musun diye sordum dünyaya,
Kaşları çatıldı, baktı yüzüme.
İçinden ne geçti bilemem ama
Belli ki huzursuz, gönlü kırıktı.

Konuşsun istedim döksün içini,
Yüzsüzlük edipte bir daha sordum,
İşim var diyerek savdı başından.
Belli ki çok dolu kırgındı bize.

Gitmedim yanından bekleyip durdum
Başımı eğip de boynumu büktüm,
Belki bir şey söyler duyarım diye,
Günlerce bekleyip nöbete durdum.

Aksakallı dede geldi rüyama,
Derdin nedir evlat? Deyince bana,
Yüz vermedi dedim şu dünya bana
Derdim odur dede; güldü yüzüme.

Neden ki diyerek hiç düşündün mü?
Yalnız senden değil insandan küsmüş,
Sevgi dolu gelip güzel dünyaya,
Bu kadar düşmanlık olur mu diyor.

Ormanım, denizim, dağlarım harap,
Sevgi yoksullaşmış, düşmanlık azmış,
Doymayan insanlık paraya tapmış
Ne deseydi sana bunlardan başka?

Onun kalbi kırık içi yanıyor.
Sevgiden bir türlü vaz geçemiyor,
O kadar dolu ki yüreği gamla
Sevgisiz insandan nefret ediyor.
ÜMİT SOMYÜREK 24 11 24 6/5 Hece