“Dibe gömülmüşüz” dizesiyle başlayan atmosfer, mecazi anlamda bir çöküşü ya da toplumsal yok sayılmayı anlatıyor. “Yosunlar sarmış bedenimizi” ifadesi, zamanla unutulmuş, terk edilmiş hayatlara işaret ediyor.

“Kimse kulak asmıyor”
“çığlıklara sağır kulaklarla”

Bu dizeler, insanların başkalarının acılarına kayıtsız kalışını çarpıcı şekilde yansıtıyor.

Çığlık atılsa da duyan yok; çünkü toplum, duymak istemiyor.

“Dinlemek, yokların kargaşasını yankılamaktı”

dizesi ise boşlukla konuşmak, yankılanmayan sesler arasında kaybolmak anlamına geliyor.

“Sessizlik... Kimsenin izi gibi” ifadesi hem görsel hemmetafizik bir yoğunluk taşıyor. Burada sessizlik, yalnızlıkla bütünleşiyor.

“Silinmiş yüzlerle” ifadesi, kişiliksizleştirme, anonimleştirme ve aidiyetsizlik hissini pekiştiriyor.

“Erkekler, kadınlar, çocuklar / suyun dibinde ağlıyoruz”,

bu dizeler, bireysel değil, toplumsal bir çöküşü işaret ediyor. Yaş, cinsiyet ayırt etmeksizin herkesin içinde bulunduğu ortak bir “batıklık” durumu söz konusu.

“Kimse kulak vermiyor !”

Sondaki ünlem, bastırılmış bir isyanı açığa çıkarıyor. Aynı zamanda şiirin başıyla da bir döngü oluşturuyor: Başta “kulak asmıyor” olan duyarsızlık, sonda “kulak vermiyor” ile haykırışa dönüşüyor.“Batık”, vicdanın insanlığın çöküşünü ve duyarsızlığını anlatıyor. Her satırda bir iç ses, bir susturulmuşluk, bir görünmezlik hissi var. Bu şiir, okuyucuyu sarsan, düşündüren ve “ben ne kadar duyuyorum?” sorusunu sorduran güçlü bir metin.

Keyifli okumalar diliyorum

See Poetry without Borders
Excellent poetry from all over the world in more than 40 languages
in English, Spanish, Dutch, Albanian, Arabic, Armenian, Bangla, Bosnian, Bulgarian, Catalan, Chinese, Farsi, Filipino, French, German, Greek, Galician, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Korean, Kurdish, Macedonian, Malay, Nepalese, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Sardinian, Serbian, Sicilian, Turkish, Urdu, Uzbek, Maithili (India and Nepal), Vietnamese and Tamil
http://www.point-editions.com