Ufkun Parıltısı

Tam altın bir küre
dağın zirvesinde,
yavaşça gözden kayboluyor.
Ve şimdi—ne bir artış ışığı!
Sanki denizin kendisi ateşle kabarıyor,
alevleri en uzak ufku yansıtıyor.
Sanki uzamış bir sonbahara düşmüş,
yaprakları alevlendiriyor yüksek ufkunda
morumsu bir yansıma ile.

Gözlerimin bir verandası var, renkleri saklayan.
Altın yüzünden bir fener biçimlendiririm,
alacakaranlığın tonlarından,
başka hiçbir şeye benzemeyen mürekkepler yaratırım.
Gece çöktüğünde, derin ve karanlık,
onu sanat masamın üzerine asarım
ışığının beni Müz’ün diyarında
nereye götüreceğini görmek için.

Fırçalarım barındırır
renklerden sakladığım hazineleri,
güneşin doğuş parıltısını dökmek ve işlemek için,
güzellik damarlarımda
canlı kalsın diye.

— Mustafa Abdulmalek Al-Sumaidi, Yemen