Erdal Özgen’in “Varım De” adlı şiiri, bireyin içsel karanlığından çıkışını, kendi sesini ve sevgisini dinleyerek hayata yeniden tutunmasını konu alıyor. Şair, insanın içinde saklı duran çocuk saflığını ve duyguların yalansız rehberliğini hatırlatıyor. Zamanın henüz geçmediğini, nefes aldıkça umut olduğunu vurgulayan dizeler, okuyucuyu yüksek sesle “Ben de varım!” demeye çağırıyor. Özgen’in yalın ama derinlikli anlatımı, bireysel direnişi ve içsel uyanışı şiirsel bir dille görünür kılıyor.