Yarın Bizi Göreceğim

Dün…
Kalbimin içinde konduğun dal,
Göğe doğru yükselerek büyüyordu,
Kendi maviliğinde yapraklanıyordu,
Bulutlara açıyordu çiçeklerini,
Ta ki yağmur, onların taç yapraklarından düşene dek,
Sanki Sidre ağacındanmış gibi…
Ve sen,
Cennet kuşu, İçimdeki nabzı şarkı söyleyen,
En derin odalarımı yeşerten—
Senin yoluna uçan kanatlar gibi,
Ve senin kalbinin dalına konup Çırpınan…

Bugün…
Hayat kışa dönmüş,
Sükûnetten başka hiçbir varlığı barındırmıyor.
Ve düşünüyorum ki, dün olan şey,
Yarın görülecek,
Bir cennette
Ki genişliği
Göklerdir
Ve yeryüzü.

— Mustafa Abdelmalek Al-Sumaidi, Yemen